Η μεταρρύθμιση του ελληνικού πανεπιστημίου (2011-2015). Η διαχείριση της «κρίσης» και η αλλαγή παραδείγματος

Τεύχος 28

“Η μεταρρύθμιση του ελληνικού πανεπιστημίου (2011-2015).Η διαχείριση της «κρίσης» και η αλλαγή παραδείγματος”

Γεώργιος Πασιάς & Ελένη Πρόκου

Σελίδες 45 – 74

Περίληψη

Το επιχείρημα της εργασίας είναι ότι οι πολιτικές της περιόδου 2011-2015 για την μεταρρύθμιση της ανώτατης εκπαίδευσης στην Ελλάδα αναπτύχθηκαν υπό το καθεστώς της ευρωπαϊκής ατζέντας και της οικονομικής κρίσης. Αφενός δέχθηκαν τις επιδράσεις των ευρωπαϊκών πολιτικών (διαδικασία της Μπολόνια και Στρατηγική της Λισαβόνας) που αφορούν σε ζητήματα όπως: α) η κινητικότητα, η ελκυστικότητα και η διεθνοποίηση του Πανεπιστημίου, β) η προώθηση της διά βίου μάθησης και των πολιτικών πιστοποίησης μέσω της γενίκευσης του ECTS και της εισαγωγής του EQF, γ) η διασφάλιση της ποιότητας και η λογοδοσία, δ) η προώθηση της «νέας δημόσιας διαχείρισης», στ) η σύνδεση της εκπαίδευσης και της έρευνας με την αγορά εργασίας, ζ) η προώθηση της διεπιστημονικότητας, της καινοτομίας και της αριστείας, ε) η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης σε σύνδεση με τα αποτελέσματα της αξιολόγησης. Παράλληλα, η μεταρρύθμιση επηρεάστηκε από το φαινόμενο της οικονομικής κρίσης, και ένα μέρος των πολιτικών συνδέθηκε με τα μέτρα της δημοσιονομικής προσαρμογής που αφορούσαν σε συγχωνεύσεις, κατατμήσεις, και καταργήσεις ΑΕΙ, Σχολών και Τμημάτων και σε μείωση
της κρατικής χρηματοδότησης (μειώσεις διδακτικού και διοικητικού προσωπικού, αξιοσημείωτη μείωση της χρηματοδότησης των ΑΕΙ, μείωση των ερευνητικών κονδυλίων κ.λπ.).

Κατέβασε όλο το άρθρο